Bir çocuk var orada
Elleri arkasında
Oyuncak yerine taş tutuyor avucunda
Gökyüzü karanlık ama gözleri parlıyor hâlâ
Belki umut, belki inançla

Bir anne sessizce ağlıyor; toprağın altında, yüreğindeki yıkıntıyla
Sabah olunca kalkıyor yine
Bir parça umut, bir parça duayla

Duruyor Hanzala kenarda
Sırtını dönerek bakıyor dünyaya
Her bombada, her uçakta

Biz kendi mezarımızı kazıyoruz,
toprağın altında bile Filistin diye haykırıyoruz!
Zeynep Buğlem Gündüz  6-A